بازی last of us 2

بازی Last Of Us Part II | بررسی و نمایش ویدیو گیم پلی بازی با زیرنویس

نیل دراکمن (Neil Druckmann) مسیر عشق منتهی شده به نفرت و انتقام را به شیوه ای واقع گرایانه در بازی جدید last of us: part 2 به تصویر میکشد. با نقد و بررسی داستان و گیم پلی این بازی همراه فارسی شو باشید.

تذکر: بخشی از مطالب این پست، حاوی اسپویل بوده و مناسب افرادی که تجربه ی بازی را نداشته اما قصد انجام آن را دارند، نمی باشد.

بازی last of us 2

بخش اول: ناامیدی از روایت داستانی نیل دراکمن

باید اعتراف کنم بعد از دیدن تریلر بازی The Last Of Us Part II و دیالوگ کوتاه الی و جوئل، انتظار یک دنباله ی زورکی که با قصد سو استفاده از انتظار حدودا ۷ ساله ی کاربران ساخته شده را داشتم، دنباله ای که با توجه به گفته های نیل دراکمن در مورد نفرت و برعکس کردن تم دنیای بازی نسبت به نسخه ی قبل، فقط حکم یک بازی با جسارت بالا در گند زدن به تمام رویاهایم در تصور شیوه‌ی روایت داستان بازی last of us 2 داشت؛ روایتی که کاملا قابل حدس به نظر می‌آمد.

بعد از ممنوعیت فروش بازی در خاورمیانه، تقریبا مطمئن بودم حس انتقام و نفرت الی، در مورد از دست دادن عشق نامتعارفش خواهد بود؛ عشقی که نمیدانستیم دقیقا کیست؟ از کجا پیدایش شده؟ چرا باید بخاطر او درگیر یکی از مسائل و دغدغه های امروزی سینمای هالیوود، یعنی هم جنس گرایی بشویم؟ و اصلا چرا باید ما نیز مانند الی به او اهمیت بدهیم و با نفرت تمام به دنبال انتقام از دشمنان او باشیم؟

بررسی بازی last of us 2

این ذهنیت و سو پیشینه نتیجه ی بدعهدی و رو راست نبودن نیک دراکمن در دوران کاری خودش نسبت به طرفداران و دنبال کنندگان آثارش بوده و هست؛ هیچوقت نمیتوان به گفته های او در مورد تصمیماتش کاملا اعتماد کرد. معمولا مصاحبه هایش را عملی نمیکند و دقیقا قصد رودست زدن به شما را دارد تا حدی که این عادت برای طرفداران هم روشن شده است. برای همین نمیخواهم ذهنیت اشتباهم از روایت داستان بازی last of us 2 را کاملا تقصیر او بیاندازم، وگرنه قصد اعتراف کردن نیز نداشتم. در نهایت خوشحالم که بعد از تجربه ی بازی، نیل دراکمن توانست من را نسبت به تریلرها و حواشی قبل از انتشار بازی last of us 2 در مورد روایت داستانی بازی کاملا ناامید کند تا یکی از دردناک ترین لذت های این روزهای زندگی ام را تجربه کنم.

داستان بازی last of us 2

بخش دوم: چرا از داستان بازی the last of us 2 متنفر نباشیم

دقایقی پیش به نقل از مجله ی Forbes، چند مورد سوء قصد علیه لاورا بایلی ( Laura Bailey ) صداپیشه ی شخصیت ابی (Abby) صورت گرفت. برداشت های نامناسب از روایت اثر یا حتی عدم رعایت درجه سنی در هنگام انتخاب بازی باعث شده تا خشم صورت گرفته از شخصیت های منفور بازی به آخرین حد خود برسد اما ما نیز باید از روایت بازی last of us 2 در حد و اندازه ی منطقی و بی خطر متنفر باشیم؟

پارت دوم بازی last of us نمیتواند یک اثر منفور شده باشد؛ یکی از مهم ترین فاکتورهای روایت یک داستان درگیر کننده، وجود عواقب طبیعی تصمیمات شخصیت های آن داستان است. شاید بازی در دنیای walking dead گونه ای جریان داشته باشد و این اتمسفر پسا آخرالزمانی، ما را از دنیای واقعی خودمان دور کند اما کاراکترها هنوز هم انسان هایی با نیازها، دغدغه ها و چالش های مشترک نسبت به ما هستند. بخش اعظمی از باور پذیری یک داستان را میتوان مدیون تصمیمات و قوس شخصیتی کاراکترهای آن روایت در نظر گرفت.

بازی در نسخه ی اول حکم یک مقدمه و زمینه چینی برای اتفاقاتی بود که در دنیای نسخه ی دوم افتاد؛ نمیتوانید به راحتی از عشق و دوست داشتن صحبت کنید و انتظار داشته باشید نتیجه همیشه به پایانی شیرین و زندگی در گلستان عشق منجرب شود. نسخه‌ی دوم بازی به بررسی عواقب انتخاب های الی و جوئل در پارت اول و حتی اوایل پارت دوم می‌پردازد. دراکمن به خوبی میدانست که همانقدر که عاشق می‌شوی، میتوانی نفرت را نیز درک کنی و گاهی وقتا این دو احساس آنقدر در وجودت به یکدیگر نزدیک می شوند که نمیتوانی تشخیص دهی کدام احساس، مبنای تصمیمات تو در زندگی بوده است؟

یک مطلب مرتبط:  اپیزود هجدهم بازی The Last Of Us 2

به همین خاطر است که شما نمیتوانید آنتاگونیستی برای پارت دوم بازی last of us پیدا کنید؛ میدانم شاید با من مخالف باشید اما من اینطور فکر نمیکنم و مطمئنم ناتی داگ (Naughty Dog) نیز در پیشبرد این هدف عالی کار کرده است. نمیتوان تجربه ی بازی با شخصیت آنتاگونیست خیالیتان را در بازی تنها نشانه ی جسارت نیل دراکمن در یک مدیوم دانست؛ اتفاقا این جسارت در شیوه گیم پلی بازی از قصد برنامه ریزی شده تا ما درک کنیم که لزوما کسانی که در زندگی ما عملکردی مخالف عقاید، علایق و خواسته هایمان انجام میدهند، انسان های بدی نیستند؛ در واقع این ما هستیم که از دید و بصیرت کافی نسبت به زندگی دیگران برخوردار نیستیم.

نقد و بررسی داستان و روایت بازی the last of us part 2

این مفهوم در کنار عشقی که در پارت اول بازی تجربه کردیم، حکم یک شعله ی گُر گرفته است که چشمانمان را کور میکند و باعث میشود تا انسان های خوبی که تصمیمات بدی در زندگی الی میگیرند را مجازات کنیم. اگر بخواهم نقد و بررسی بازی the last of us 2 را در تمام جنبه‌های داستانی آن ادامه دهم، احتمالا باید چند مطلب دیگر در مورد بخشش، عذاب وجدان و … نیز بنویسم.

استعاره‌های روایت داستانی در حد و اندازه‌ی بزرگی در تمامی نقاط و لحظات بازی پراکنده شده است و این موضوع، بررسی بازی last of us 2 را بسیار پیچیده میکند (ترجیح میدهم نظراتتان در مورد داستان بازی و نکات آن بشنوم). به طور مثال ما دوباره شاهد همان ریتم شروع پارت اول بازی در نسخه ی دوم last of us هستیم؛ بازی با کنترل یک شخصیت قربانی شروع میشود، دلمان را برایش تنگ میکند و در یک اتفاق ناگهانی و البته غیرقابل اجتناب او را از ما میگیرد و کاراکتر دگرگون شده، دل شکسته و حیرانی را تحویلمان میدهد که با او داستان بازی را تماشا کنیم.

با این حال نیل دراکمن سعی در کپی کردن سطحی از نقاط قوت نسخه ی یک بازی را نداشته و در نسخه ی جدید ثابت میکند، شخصیت های گوناگونی برای بازی وجود دارند که هرکدام با اتفاقات نسبتا مشابه، به سطح بالایی از احساسات کنترل نشده ناشی از خشم و نفرت رسیده اند؛ در حالیکه انگیزه های منطقی برای رفتارهایشان وجود دارد تا ما نتوانیم به راحتی حق را به یکی از دو جناح روایت بازی بدهیم. البته اگر به دنبال این باشیم که چه کسی کار درست را انجام داد و حق با چه کسی بود، مطمئنا به هدف کمپانی ناتی داگ نخواهیم رسید؛ چرا که این بازی اصلا قصد ندارد تا شما کاراکترهای بازی last of us 2 را قضاوت کنید، بلکه باید این شخصیت های واقعی را درک کنید.

صحبت از درک کردن و فهمیدن احساس اشخاص بازی شد؛ پس باید به موسیقی متن فوق العاده این بازی که توسط گوستاوو سانتائولایا (Gustavo Santaolalla) ساخته شده است، هم اشاره کنم. مسلما بدون این موسیقی ما نمیتوانستیم عمق احساسات شخصیت های گوناگون بازی را درک کنیم و حتی حس مرموزانه محیط های خلوت بازی یا حس دلهره در هنگام نبرد را به درستی درک کنیم و لذت ببریم.

بررسی گیم پلی بازی the last of us 2 در نسل هشتم بازی رایانه ای

بخش سوم: اعجاز در هنر نسل هشتم بازی های رایانه ای

اثر جدید ناتی داگ نه تنها در داستان، بلکه در گرافیک و رئال بودن بازی the last of us 2 هم آنقدر به باور پذیر بودن اهمیت میدهد که شما لحظه ای از خط داستانی بازی دور نشوید. گیم پلی بازی last of us 2 آنقدر با جزئیات و گرافیکیست که من انتظار این همه توانایی از کنسول PS4 Pro را نداشتم. تقریبا در بین صحنه های سینمایی بازی و زمانی که شما در حال بازی هستید هیچ تفاوتی وجود ندارد؛ این به معنی نیست که بخواهم از کیفیت های کات سین های بازی گلایه کنم، منظورم این است که در تمام ۲۰ الی ۲۵ ساعت بازی مشغول دیدن یک سینمایی انیمیشنی با نهایت کیفیت رئالیسم هستیم.

یک مطلب مرتبط:  بازی گاد اف وار 4: اپیزود چهاردهم

کیفیت بازی در حد و اندازه ای بالاست که نمیدانم تیم سازنده بازی چطور میخواهد در نسل بعدی پلی استیشن، این گرافیک خیره کننده را در حد قابل لمسی بالا ببرد؟ محیط بازی به واسطه ی دنیای پساآخرالزمانی اش کاملا دگرگون شده، تقریبا هر نقطه ای از بازی میتوانید به هر جایی سرک بکشید. تمامی تابلوها، وسایل خانگی، دیوارها و … پر از رمز و رازهای مختلف است که میتوانید ساعت ها با مطالعه و دقت در آنان به کشف و ماهیت وجودیشان در بازی پی ببرید.

عکس العمل شخصیت ها، بخصوص الی در مواجهه با هرکدام از المان های بازی کاملا طبیعی و از پیش برنامه ریزی شده است، کافیست دوربین را به سمت و سوی خاصی ببرید یا نزدیک مکان خاصی شوید تا ارتباط طبیعی کاراکتر الی با محیط پیرامونش را چه در چهره و چه در دیالوگ هایش با دیگران، مشاهده کنید. در بررسی گرافیک و جزئیات بازی last of us 2 نمیتوان ایرادی از آن گرفت. ناسلامتی تجربه ی آن را در کنسولی داشته ایم که به زودی برای خیلی از بازی های آینده و پرادعایی مثل اثر جدید ناتی داگ، ناتوان خواهد بود؛ با این حال توانایی ناتی داگ در ارائه کم نظیرش، ما را در بهت و حیرت فرو برده است.

در نهایت آنچه تمامی این گرافیک خیره کننده را باورپذیر کرده است، صداگذاری بی نظیر شخصیت های بازی در کنار ممیک صورت طبیعی کاراکترهاست، شخصیت ها در سکانس های احساسی بازی جوری با دیالوگ های طبیعی و صداگذاری دقیق پردازش شده اند که متوجه عمق نگاه و حتی احساس زیرپوستی آنان در بیشتر سکانس های بازی هستیم که از دید من گل سرسبدشان سکانس یکی مانده به آخر بازی میان جوئل و الی می باشد. صداپیشگی شخصیت ها آنقدر خوب است که نمیتوانم صداپیشگان دیگری را به جای تروی بیکر (Troy Baker) در نقش جوئل، اشلی ویلیامز (Ashley Johnson) در نقش الی و لاورا بایلی در نقش ابی و … تصور کنم.

گیم پلی بازی last of us 2 با جزئیات اما ایراددار است.

بخش چهارم: گیم پلی با جزئیات اما ایراددار!

تا اینجای کار در نقد بازی last of us 2 اگر بخواهم نمره ای به بازی بدهم، مسلما نمره ی کاملیست. شاید اگر میتوانستم جر‌زنی هم میکردم و به اندازه ی تمام آرای منفی این بازی، نمره ی کامل میدادم اما حالا، تجربه ی گیم پلی last of us 2 مانع این رویاپردازی هایم میشود.

ذاتا از بازی هایی که برای پلتفرم PC منتشر میشوند با اختلاف بسیار زیادی خوشم می آید؛ بهانه و دلیلمم تنها گیم پلی روان آن است؛ احتمالا خیلی از شما با من مخالف باشید و من را به یاد نداشتن به استفاده حرفه‌ای از دسته بازی متهم کنید. بگذارید نحوه ی رفتار NPC ها در بازی را ببینیم؛ در نگاه اول خیلی طبیعی هستند، همه چیز را زیر نظر دارند، زیر ماشین ها را چک میکنند، دیگران را خبر میکنند و استراتژی درگیریشان با شما نسبتا مناسب است. اما نکته ای که من را خیلی اذیت میکرد و برایش آرزو میکردم که کاش با PC مشغول این بازی پرطرفدار بودم این است که کاملا متوجه آوانس دادن ناتی داگ در برخورد با NPC ها خصوصا در لول های آسان بازی هستید.

یک مطلب مرتبط:  اپیزود شانزدهم بازی The Last Of Us 2

به طور مثال دشمنان بعد از دیدن شما، با چند ثانیه مکث و تامل شروع به تیر اندازی میکنند؛ این مکث کاملا منطقیست زیرا شما با موس بازی نمیکنید؛ باید خیلی در کار با دسته ی بازی خبره باشید که بتوانید سریعا هدشات کنید یا تیرتان را هدر ندهید؛ مخصوصا که ما با ویژگی های فوق العاده جاذبه زمین و خطای نشانه گیری هم روبه رو هستیم که از نکات ویژه ی گیم پلی بازی last of us 2 به حساب می آید و نمیگذارد نبردها تنها به مهارت شما در هدف گیری دقیق خلاصه شود.

حالا در نظر بگیرید با توجه به طبیعی بودن بیشتر رفتارهای NPC ها و محیط بازی، چقدر خوب میشد تا اگر این آوانس هم وجود نداشت و میتوانستید یک چالش سخت و طاقت فرسا را تجربه کنید؛ از طرفی ناتی داگ فرصت این را داشت تا دشمنان بیشتری را در مواجه با شما در محیط بازی قرار دهد. (البته اگر کار با دسته ی بازیتون خوب نباشه، همینطوری هم با یک بازی چالش برانگیز رو به رو خواهید بود). شاید تنها نقد منفی در مورد بازی last of us 2 همین گیم پلی متناقض با رئالیسم محیط بازی باشد، مسلما با دیدن یک دشمن که به شما شلیک کرده و اتفاقا شما را زمین گیر میکند اما به جای اینکه تیر خلاص را بزند، کاور میگیرد، باید به طبیعی بودن بازی در حین گیم پلی ایراد گرفت.

از طرفی در برخی از فریم ها ما شاهد توی هم رفتن شخصیت ها در محیط بازی هستیم که البته زیاد به چشم نمی آید و حتی شاید در تمام مدتی که مشغول بازی هستید، سراغتان نیاید. این مشکلات بیشتر در زمان سوارکاری یا دویدن الی و همراهان او قابل مشاهده خواهد بود.

از داستان بازی last of us 2 بی نصیب نمانید

بخش پنجم: از داستان بازی last of us 2 بی نصیب نمانید

اگر تا این جای کار ما را دنبال کرده اید و به علت نداشتن کنسول پلی استیشن نتوانستید طعم لذت تجربه ی این بازی را بچشید، یا کنجکاوید که آیا داستان این بازی از نسخه ی اول تاکنون، همانقدر که تعریفش را از گوشه و کنار شنیده اید، لایق احترام هست یا خیر؟ میتوانید با دنبال کردن وب سایت فارسی شو یا کانال ما در یوتیوب این بازی زیبا را به صورت سریالی در اپیزودهای ۱ الی ۲ ساعته به همراه زیرنویس اختصاصی فارسی شو تماشا کنید.

تاریخ انتشار اولین اپیزود این بازی ۲۰ تیرماه خواهد بود، هر سه روز نیز اپیزودهای بعدی در بخش شبکه فارسی شو منتشر خواهد شد. (بخش شبکه فارسی شو با شروع نمایش اولین اپیزود این بازی، افتتاح میشود).

بخش نهایی: دیدار بعدی در راه است یا خیر؟

نیل دراکمن در مصاحبه ی دو ساعته‌ی اخیرش به نکات زیادی اشاره کرد؛ از نسخه ی آنلاین بازی last of us 2 گرفته تا عدم ساخت نسخه ی بعدی این بازی به علت نبود داستان قوی برای ادامه ی دنیای بازی! ولی با توجه به شناختی که از این کارگردان داریم، میتوانیم به دیدار دوباره بازی محبوبمان امیدوار باشیم. شاید الی نتواند به یاد محبوبش، نت های موسیقی گیتارش را با ترانه سوزناکش بنوازد و یاد و خاطراتش برای شعله ور کردن نفرت، دلتنگی و عذاب وجدان بابت رفتارهای گذشته اش را زنده کند، شاید او همانطور که به جوئل قول داده بود، تلاش کند تا اول از همه خودش و سپس بقیه را ببخشد یا شاید نیز همانند جوئل با گذر عمر و زمان این مسئله را با حضور شخص دیگری در زندگی اش به فراموشی بسپارد! در هرصورت ما دلتنگ او و روایت واقعی و پرمعنی بازی The Last Of Us Part II خواهیم ماند.